Kitap Fuarı’ndan çok fazlası!
Şüphesiz kasım ayının en önemli sürprizlerinden biri Hakkari’de düzenlenen “Hakkari Kitap Fuarı” oldu. Daha önce başka kentlerde daha büyük alanlarda ve daha kapsamlı bir iki kitap fuarına katılmışlığım oldu. Ama bu fuardan aldığım “duyguyu” daha önce hiç tatmamıştım.
Daha kapısından girer girmez, sanki yaşayan, vefat eden bütün yazarlar, şairler oradaymış gibi bir hisse kapıldım!
Dokuz gün boyunca dünyanın ve Türkiye’nin değişik memleketlerinden yazar ve şairlerin “ruhlarını” Hakkari’de hissettik.
İyi ki bu eserleri yarattınız!
Binlerce kitap yüzlerce yazar ve şairle buluşmamıza vesile olan, emek harcayan herkese gönülden teşekkür ederim. Fuar için bizzat Hakkari’ye gelen yazarlarımıza şükranlarımı arz ediyorum.
Bu etkinlikte gördük ki, bizim bu gibi kapsamlı organizasyonları düzenleyecek bir binamız da maalesef ki yok!
Muhakkak ki, Vali Sayın Taşyapan, bunca yazar ve bunlara ait eserlerin sık sık Hakkari’de okuyucuyla buluşması için Hakkari ölçeğinde bir “Kongre Merkezi”nin yapımına önayak olacak girişimlerde bulunacaklardır.
Hakkari açısından ilk olan bu fuarda okuyucuların ilgisinin oldukça yüksek olduğunu gözlemledim. Böylesi “ruhani” buluşmaların daha sıklıkla yapılmasını temenni ederim.
İşte fuarda “karşılaştığım” Orhan Veli’den bir dörtlük:
Biri var, çok üzülüyor,
Her şeyin böyle olmasına.
Biri var, o da üzülüyor,
Ama elinden ne gelir?
Hakkari’den “COP31 Türkiye”ye selam olsun!
Antalya’da 31’incisi düzenlenen Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı’nın 4. gün gündem başlığı dünya ülkelerinin “sıfır atık” hedeflerin de geldiği nokta idi. Atıkların her türüne daha ‘kaynağında’ müdahale ederek, doğaya zarar vermesinin önünü alıp, yenilenebilir enerjiye dönüştürerek ekonomiye artı değer olarak katmak için çok büyük projeler yürüten gelişmiş ülkeler, “atık” konusunda epey yol almış görünüyorlar.
Türkiye’de de bizim dışımızdaki seksen şehrin çoğunluğunda, ayrıntısını bilmesek de “sıfır atık” konusu ile ilgili çalışmaların olduğunu görüyoruz. Maalesef Hakkari’de “sıfır atık” hamlesi ile ilgili elimizde sadece “sıfır” bulunuyor.
Çok şükür fabrikalar, organize sanayi bölgelerine sahip olmadığımız için elimizde ekseriyetle ‘evsel’ diyebileceğimiz atıklar vardır. Tabii çöp arıtma tesisimiz de olmayınca, çöplerle ilgili proje bazında bir çalışma yapmamız da gerekmiyor. Evlerden konteynerlere rastgele bırakılan çöpler kamyonlara yüklenip; Hakkari merkezde Zap Suyu kenarına depolanırken, Yüksekova ilçemizde de Uluslararası İpek Yolu’nun kenarına gelişigüzel bırakılmaktadır.
Elalem “atıkları” ekonomik bir kazanca dönüştürmek için uluslararası çapta çalışırken, biz hala vahşi saklama yöntemleri ile doğaya salıyoruz.
Bu neyin gazı!
Doğal gaz konusunda ısrarla savunduğum bir argüman var. Diyorum ki, “ Hakkari’ye yapılan en önemli ve yerini bulmuş hizmet doğal gazdır”.
Özellikle Hakkari yöresi gibi soğuk ve kışı uzun süren bölgelerde gaz Allah’ın bir lütfu olarak görülmektedir. Bugün Hakkari’yi yaşanır kılan faktörlerden biri de tartışmasız doğal gazdır.
Dönemin Valisi Sayın Ali Çelik’in bizzat girişimleri ile şehir merkezinin tamamına kısa sürede doğal gazın verilmesi özellikle dar gelirli haneleri büyük bir sıkıntıdan kurtarmıştır.
Doğal gaz şirketi de bu memnuniyetimizin ve doğal gaza bağımlılığımızın farkında olmalı ki, çekinmeden bunu “faturalara” yansıtıyor. Sağ olsun ekim ve kasım ayları da doğal gaz şirketine çalışınca faturalar şimdiden uçuşa geçti!
Şirketin faturalarda uyguladığı “kademeli tarife” yönteminin Hakkari’nin “konut yapısı” ve “iklim şartları” ile bağdaşmadığını belirtmek isterim.
2020 yılına kadar Hakkari’de vatandaşlar doğal gazdan bihaber evlerini inşa ettiler. Metrekareler oldukça fazla ve çoğunluğunda da dış yalıtım mevcut değildir.
İkincisi ekim ayından başlayarak neredeyse mayısa kadar kırk derecenin üzerinde kombiler yakılmak zorunda kalınıyor.
Peki bu gerçekler ortada iken ekim ayında Hakkari için belirlenen 1. kademe fiyat tarifesinde üst sınır hangi verilere göre 45,19 metreküp olarak belirlendi?
Şimdi ben kendi evimden örnek vereceğim. 170 metrekare bir daire için ekim ayında doğal gaz faturam, 11.527,46 lira olarak belirlenmiş. Yüzde kırk beş devlet desteği olan 5.177,55 lira düşülünce ödeyeceğim tutar, 6.349,91 lira olarak tespit edilmiştir.
Bu tarife karmaşası olmasa idi, 431 metreküp doğal gaz tüketimine karşılık on sekiz liradan benim faturam 7.758 lira gelecekti. Yüzde 45 devlet desteğini düştüğünüz zaman faturamın gerçek tutarı 4.266,90 Türk lirası olacaktı.
Enerji Piyasası Denetleme Kurulu’nun (EPDK) belirlediği ekim ayı 1. kademe tarifesine göre günlük olarak 1,46 metreküp doğal gaz tüketmem gerekirken, keyfi olarak günde 13,90 metreküp doğal gaz harcamış oluyorum.
Peki, 2026 yılının ekim ayında Hakkari merkezde kim veya kimler ay boyunca sadece 45,19 metreküp doğal gaz yaktı?
Bu rakam hangi şehrin iklim koşulları göz önünde bulundurularak tespit edilmiştir?
Bu tarifeye göre bir Hakkarili abone ekim ayında 2. kademe tarifenin gazabına uğramamak için günde 1,46 metreküp gaz tüketmiş olmalıydı.
Bunun da gerçekleştirilebilmesi için ekim ayı boyunca kombinin açılmaması ve kati suretle yemek ve çay pişirilmemesi gerekirdi!
*Bu tarifelerdeki başka bir kurnazlık da, 1. kademeyi aştığınızda tüm tüketimin 2. kademe üzerinden fiyatlandırılmasıdır.
Ve çok iyi biliniyor ki, bu kış Hakkari’deki konut abonelerinin yüzde doksanından fazlası 1. kademenin çok üstünde tüketim yapmak zorunda kalacaklardır!
EPDK’nin doğal gaz faturalandırma politikasında Hakkari’ye pozitif ayrımcılık uygulaması yerinde bir karar olacaktır. Yaklaşık altı ayı kış olan, işsizlik oranın yüksek olduğu bu mahrumiyet bölgesine daha insaflı faturalar kesilmesi vatandaşı ağır bir yükten kurtaracaktır.
Isınmak temel vatandaşlık hakkıdır, bir lütuf gibi sunulamaz!
Asgari ücretlinin destek sevinci!
Geçen günlerde doktorun yazdığı reçeteyi gözlükçüye götürdüm. Sadece camlar değişecek dedi ve Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) tabi olduğunuz için ücreti kısmen kurum tarafından karşılanıyor diye de ekledi.
Kısa süreli bir duygu geçişi yaşadım. O heyecanla yapın dedim. Akşam teslim almaya gittiğimde; “Abi SGK, yüz kırk beş liralık kısmını karşılıyor. Katılım payı düşüldükten sonra yüz on altı lira ödeniyor” dedi. Duygu geçişim tavan yapınca istemsizce ağlamaya başladım. Çalışanlar beni teselli etmeye başladı.
“-Ben asgari ücretle çalışan biri olarak iyi destek alıyormuşum, kendime değil milletvekillerine ağlıyorum” dedim.
Muhteremler üç yüz yirmi bin lira maaş alıyorlar. SGK’nın camın çifti için kendilerine verdiği destek bin yedi yüz Türk Lirası!
Benim gözlüğün camları destek dahil bin lira!
Milletvekillerinin gözlük camı destek miktarı bin yedi yüz lira!
Allah’tan reva mı?
Fakirin bu kadar kayrıldığı başka memleket yok!